Κάθε καλοκαίρι που τα σχολεία έκλειναν ερμητικά τις πόρτες τους η ξεγνοιασιά έπαιρνε δυναμικά την πιο ομορφη θεση στο ρόλο του Καλοκαιριού .
Η χαρά ερχόταν να μας χτυπήσει ένα άλλο καμπανάκι, αυτό της ευτυχίας..
Οι διακοπές ξεκινούσαν με σχέδια ,γεμάτα όνειρα, χαμόγελα και όμορφες στιγμές!
Η πολυπόθητη ετοιμασία για τη Κεφαλονιά ήταν νόμος, ήταν Όρκος, ήταν στάση ζωής!
Η μέρα του ταξιδιού έφτανε αργά και βασανιστικά μετρώντας τις μέρες μια μία μέχρι να φτάσεις στην ώρα σου για το Καράβι. ..!
Το ταξίδι ξεκινούσε και η χαρά πάνω στο πλοίο ήταν ζωγραφισμένη σαν το τατουάζ!
Λίγο πριν το πλοίο μπει στο λιμάνι, η αγωνία μεγάλωνε...!
Η στιγμή της αποβίβασης πλέον ήταν γεγονός. Το λεωφορείο που θα σε μετέφερε στο προορισμό ήταν μια μικρή αγχωτικη στιγμή μήπως και δεν προλάβεις...
Η διαδρομή ξεκινούσε ,όλα γύρω σου μαγευτικά, Οι πρώτοι κιόλας οικοδεσπότες που σε καλωσοριζαν στην όμορφη διαδρομή σου,δεν ήταν άλλοι από τους υπέροχους τραγουδιστές του Καλοκαιριού τα τζιτζικια, τη συναυλία Θεέ μου!
Η πρώτη σου δυνατή και αγαπημένη αίσθηση!
Καθώς το λεωφορείο διέσχιζε την πανέμορφη πορεία του, τα μάτια γεμάτα από θαυμασμό ρουφουσαν την απέραντη όμορφη θέα γεμάτη από χρώματα και εντυπωσιακές καλλωπιστικες δημιουργίες της φύσης..!
Φτάνοντας πάνω από το Μύρτο, αν η θέση σου δεν ήταν δίπλα στο παράθυρο, σηκωνόσουν για να δεις με δέος εκείνη την μαγευτική ομορφιά που σε καταπινε στη κυριολεξία!
Μια πανέμορφη παραλία που εμείς από μικρά παιδιά την προσεγγιζαμε, με πάθος!
Και ενώ ο Μύρτος έσβηνε από την πορεία μας και το απέραντο μπλε συνεχιζε να μας κρατάει συντροφιά, αισθανόσουνα την καρδιά να χτυπάει δυνατά...
Οι παλμοί ανέβαιναν και η διαδρομή έφτανε στο προορισμό της... Η πινακίδα με την ονομασία τότε Αγκων ήταν το πανηγύρι των διακοπών σου..
Το σημείο ορόσημο που θα κατεβαινες χορεύοντας τα σκαλοπάτια του ωραίου πράσινου λεωφορείου ,ήταν εκείνες οι τεράστιες Κουκουναριες...
Η γιαγιά στην άκρη του δρόμου να σε περιμένει με λαχτάρα, με τα χέρια ανοιχτά..
Φως και μάτια μου καλώς ήρθες να σε χαρώ ...
Τα φιλιά , τα χαμόγελα και οι αγκαλιές ανακατα με τις ευωδιές από τις Κουκουναριες του φασκομηλου και την θέα του απεραντου μπλε έκαναν αυτή την πανέμορφη στιγμή, μια σκηνή ευτυχίας...
Οι διακοπές στο χωριό ήταν τόσο ξεχωριστές και γεμάτες !
Ο ήχος του ρολογιού της Εκκλησίας που σου άρεσε να ακούς,
Η πανδαισία των χρωμάτων από τα φιορα της γιαγιάς, Οι Βασιλικοι που έμοιαζαν με στρογγυλές πλατείες, η πουρνελια που αγκομαχουσε να κρατήσει τόσο καρπό, τα μεγάλα πιθαρια γεμάτα με νερό, εκείνη η τσιγκινη βρυσούλα κρεμασμένη στο τοίχο όπου έτρεχες να νιπτεις, οι τηγανιτές πατάτες της γιαγιάς, το ζεστό και μεγάλο ψωμί του ψωμα που έφερνε στη πόρτα σου, όλα ,ενα πολύχρωμο γεμάτο από εικόνες παραμύθι..
Τα μεσημέρια η επιθυμία να κατέβεις στην Αγία Κυριακή περιμενοντας το λεωφορείο του πιο αγαπημένου γείτονα ήταν εμπειρία!
Ένα ραντεβού κάτω από τον Πλατύ ίσκιο από τις Κουκουναριες που σε κερνουσαν γενναιδωρα τα κουκουνάρια της ζωής σου!
Με τις ψαθες και τις πετσέτες να κάνουν το τοπίο πολύχρωμο το λεωφορείο έφτανε για την πιο όμορφη χαλαρωτική στιγμή σου..
Βόλτες από την μια άκρη του χωριού στην άλλη, άλλοτε με μικρές παραγγελίες της γιαγιάς που έπρεπε να στηρίξεις, στέλνοντας σε στο μαγαζί του χωριού για κάποια ψώνια , στη βρύση για νερό , η να πας το θέλημα σε κάποιους χωριανους
Αργά το απόγευμα στη πλατεία θα έπεφταν οι τίτλοι τέλους για την ημέρα που έφτανε στο τέλος της..Μέσα από γέλια πειράγματα και σχέδια για την επόμενη μέρα ..
Η ανηφόρα για το σπίτι έμοιαζε ξεκούραστη, με τον γκιωνη να τραγουδάει μέχρι που η φωνή του θα χάνονταν όταν τα βλέφαρά κλείναμε..
Οι μέρες γαργαρες περνούσαν η ώρα του αποχωρισμού με μια γλυκόπικρη γεύση ήταν αναπόφευκτη...
Η Κεφαλονιά δεν σου φτάνει ποτέ, δεν σου τελειώνει, είναι μια δεύτερη καρδιά που χτυπάει μέσα σου. ..!
Η ρίζα της ζωής σου!